Heb je nog twijfels? Weet je nog niet goed welke opleiding bij je past?

Lees dan de testimonials van andere werkstudenten aan de UAntwerpen voor inspiratie. 

Interview met Tinne Dons - cultuurmanagement (TEW)

Wat was je drijfveer om de opleiding cultuurmanagement te starten?

Ik wou zeer graag nog bijstuderen. Ik werk aan een hogeschool als docent binnen event- en projectmanagement. Daar werk ik vaak samen met culturele organisaties. Ik heb dus vooral gekozen voor mijn interesse, terwijl deze opleiding praktisch heel moeilijk te combineren is met mijn werksituatie. Ik heb nog getwijfeld om onderwijs- en opleidingswetenschappen te studeren om praktische redenen. Dat traject is wel aangepast aan werkstudenten. Er zijn bijvoorbeeld veel lessen ’s avonds. Dit is bij TEW niet het geval. Daarom was het wel een moeilijke keuze, maar ik vond dat ik een opleiding moest kiezen die mij interesseert. Anders zou ik het niet tot een goed einde kunnen brengen.

Heb je al eerdere opleidingen achter de rug? Zo ja, welke?

Ik heb vroeger sociaal werk gestudeerd in Gent. Als je in het hoger onderwijs werkt, word je eigenlijk constant opgeleid. Ik heb bijvoorbeeld nog een postgraduaat Eventmanagement gedaan. Dit was ’s avonds: dus dat was veel makkelijker te combineren met mijn job. Dit is de eerste keer dat ik een masteropleiding aan de universiteit volg.

Hoe moeilijk is het voor jou om tijdens colleges aanwezig te zijn? Zijn er bepaalde colleges die je zeker moet of wil bijwonen?

Ik probeer er voor te zorgen dat ik de eerste twee weken van de lessen kan bijwonen. Zo krijg ik een beeld van de manier waarop de lessen worden gegeven. Dan kan ik ook inschatten of het al dan niet een probleem is als ik een les mis. Ik beslis dan welke vakken een prioriteit zijn. Vooral in het schakelprogramma waren er een aantal lessen waarbij ik gewoon uit het boek kon leren en waarbij aanwezigheid in de lessen niet echt nodig was. In het masterprogramma zijn er wel aan aantal opleidingsonderdelen met verplichte aanwezigheid. Dan moet ik er wel voor zorgen dat ik mijn agenda kan vrijmaken.

Wat vind je het moeilijkst aan de combinatie werk en studie?

Ik moet verschillende brillen opzetten. De ene keer ben ik docent en daarna ben ik weer student. Mijn focus ligt dan telkens ergens anders. Op het moment dat al mijn collega’s vakantie hebben, moet ik beginnen blokken. Tijdens de kerstvakantie bijvoorbeeld heb ik normaal gezien bijna geen werk. Nu moet ik deze tijd gebruiken om te studeren. Het is dus wel moeilijk om deze ritmes te combineren. Dit is niet enkel een aanpassing voor mezelf, maar ook voor de rest van mijn gezin. Dan moet je heel wat puzzelen, zodat iedereen zijn planning op elkaar kan afstemmen.

Zou je één gouden tip kunnen formuleren voor iemand die twijfelt om al dan niet een studie als werkstudent aan te vatten?

Motivatie is zeer belangrijk. Als je heel gemotiveerd bent, is de kans groot dat je zal slagen. Je bepaalt ook zelf je tempo. Ik ben zelf begonnen met twee vakken om in te schatten of ik het wel aankon. Dan heb ik mijn studieprogramma langzamerhand opgebouwd. Elk tempo is goed. Sommigen doen het liever meer op hun hun gemak  en anderen willen liever veel opleidingsonderdelen combineren.

Artikel De Morgen: steeds meer werkenden studeren in Vlaanderen

Steeds meer Vlamingen kiezen ervoor om naast hun job een studie in het hoger onderwijs te volgende. Vorig academiejaar telden de universiteiten en hogescholen bijna 8.000 werkstudenten, nagenoeg 20% meer dan vijf jaar daarvoor.

Artikel Gazet van Antwerpen: drie werkstudenten aan het woord

Aan de Universiteit Antwerpen combineert één op 20 studenten de opleiding met een job. Het aantal werkstudenten steeg de voorbije academiejaren spectaculair met een recordaantal in 2015-2016: we telden toen 1014 werkstudenten. In een artikel in de Gazet van Antwerpen komen drie werkstudenten aan het woord. Zij geven aan hoe het moet, wat de valkuilen zijn en hoe zij het aanpakken.

Lees het volledige artikel (1.34 Mb - png)

Interview met Kris Paepen (41) - elektromechanica


Studeren is een beetje als sporten: wie niet traint, kan ook niet deelnemen aan wedstrijden

Kris Paepen (41) volgt de opleiding elektromechanica aan de Faculteit Toegepaste Ingenieurswetenschappen. Hij toont zich daarbij uiterst gedreven, hoewel het niet altijd makkelijk is deze dagopleiding te combineren met een voltijdse job. Ook het systeem van educatief verlof stelt hij in vraag.


 

Wat was je drijfveer om een academische studie aan te vatten?

Ik wil vooral up to date blijven en kunnen meedraaien op de arbeidsmarkt. We leven in een snelle technologische wereld. Permanent bijscholen is volgens mij een noodzaak geworden. Je kan wel een cursus volgen, maar een academisch diploma levert toch altijd die meerwaarde... en het biedt meer toekomstperspectieven.

Bovendien train ik dankzij deze studies mijn geheugen,  al merk ik wel dat studeren met het ouder worden moeizamer verloopt. Ik vergelijk het graag met sporten: wie niet traint, kan ook niet deelnemen aan wedstrijden.

Heb je getwijfeld tussen verschillende opleidingen? Waarom koos je voor een opleiding binnen toegepaste ingenieurswetenschappen?

Gezien mijn  achtergrond in elektronische ontwerptechnieken, probeerde ik eerst de opleiding elektronica-ICT. Aangezien ik meer feeling heb met hardware dan met het programmeren van software, voelde ik me er niet zo toe aangetrokken.  Na 2 jaar ben ik overgeschakeld naar elektromechanica:  ik heb er geen seconde spijt van gehad!

Deze opleiding is veelzijdig en leunt perfect aan bij mijn huidige job. Binnen de opleiding komen veel facetten van techniek en industrie aan bod. Het is voor mij wel een uitdaging omdat ik veeleer elektronisch ben opgeleid. Nu komen er vakken bij die je in die richting amper had, zoals sterkteleer, machinebouw, materialenleer.. Maar dat maakt het alleen maar interessanter.

Wat voor werk doe je? Houdt je toekomstige studie verband met je werk?

Ik werk als onderhoudstechnieker bij Duracell. Het is een veelzijdige job die de nodigeknow how vraagt. Als je weet dat er op een productielijn verscheidene componenten als  sensoren, motoren, elektronische controleapparaten, veiligheidsrelais... staan die het proces in goede banen moeten leiden, heb je je handen vol als er een fout optreedt. Het zijn niet alleen de componenten  die je moet kennen, maar ook de samenwerking ertussen. Het vergt veel kennis van de technische taal. Alle componenten worden gekoppeld met een PLC, het hart van de productielijn. Ervaring moet je sowieso opbouwen in de praktijk, maar deze richting bezorgt je een flinke voorsprong.

Hoe moeilijk is het om tijdens colleges aanwezig te zijn?

Het vergt de nodige discipline en planning. Ik werkte eerst in de vaste weekendploeg en kon toen mijn studies en werk goed combineren.  Door herstructureringen werk ik nu in ploegverband, wat het niet gemakkelijk maakt om lessen te volgen. Gelukkig zijn de proffen begripvol en doet mijn werkgever ook zijn duit in het zakje.

Ik kan al eens van shift wisselen. Indien dit niet gaat, moet ik persoonlijk verlof nemen. Educatief verlof kan helaas niet. Hoewel mijn werkgever dit toestaat, is het de Belgische "eenvoudige" regelgeving die er voor zorgt dat ik hier geen aanspraak op kan maken. Triest dat de overheid hier niet meer op inspeelt: er is wel degelijk een markt voor werkstudenten.

Ervaar je een kloof met dagstudenten tijdens het volgen van practica?

Tijdens practica is er het voordeel van de werkervaring. Zo moesten we voor het vak elektriciteit een groepswerk maken van een huisinstallatie. We kregen van de docent een meetstaat zoals je die in de realiteit zou ontvangen van bijvoorbeeld de architect of opdrachtgever en moesten  schema's, offerte, etc... opstellen met alle berekeningen en wetmatigheden die erbij horen. Niet eenvoudig als je dit nog nooit hebt gedaan, wel een exacte toepassing van de praktijk.

Als je praktijkervaring hebt, speelt dat zeker in je voordeel. Zo heb ik een practicum gehad gerelateerd aan het mechanische: het bepalen van een karakteristiek van een trekstaaf. Ik had hier wel eens over gehoord, maar als je ziet hoe het in zijn werk gaat blijft het ‘beter hangen’.

Wat leeftijd betreft ervaar ik buiten het mathematische niet zozeer een kloof. Op mijn werk kom ik dagelijks collega's tegen die jonger of ouder zijn dan ik. Veel hangt af van jezelf. Het is de kunst om snel te weten wie waar goed in is.

Zou je één tip kunnen formuleren voor werkende mensen die twijfelen om een studie aan te vatten?

Ga ervoor! Ik hoor vaak als reactie: "ik zou het niet meer kunnen opbrengen...of ‘ik kan dat niet’. Als je het niet probeert, weet je het nooit en misschien krijg je terwijl de smaak te pakken…

maart 2016

Interview met Toplina Puttemans (34) - monumenten- en landschapszorg

‘HET KNIPPEN EN PLAKKEN VAN JE TIJD IS VERRE VAN EVIDENT’



Toplina Puttemans (34) is werkstudent aan de Faculteit Ontwerpwetenschappen. Ze is werkzaam als architecte, heeft een gezin en volgt de masteropleiding monumenten- en landschapszorg. Er is veel kunst- en vliegwerk voor nodig, maar volgend jaar zit Toplina eindelijk in haar afstudeerjaar!


 

Wat was je drijfveer om de opleiding monumenten- en landschapszorg aan te vatten?

Ik ben er een beetje ingerold. Van opleiding ben ik architect. Na mijn vijfjarige opleiding volgde nog een stageperiode van twee jaar die ik zelf spreidde over drie jaar. Ik koos er bewust voor mijn stage bij drie verschillende werkgevers te volgen: een aannemersbedrijf, een architectenbureau en een bureau voor conservatie. Deze opleiding leek de ideale aanvulling op mijn diploma en carrière als zelfstandig architect.

Je hebt er dus al acht jaar studie opzitten en bent nu al twee jaar bezig met je huidige opleiding. Waar haal je de energie vandaan?

Ik ben vooral begonnen met ongelooflijk veel ‘goesting’. Ik heb er nooit aan getwijfeld om deze opleiding te volgen: het was een logisch vervolg. Er was gewoon erg veel zin aanwezig om meer over het vakgebied te leren.

Hoe moeilijk is het voor jou om tijdens colleges aanwezig te zijn? Zijn er bepaalde colleges die je zeker moet of wil bijwonen?

De aanwezigheid tijdens colleges ligt zeer moeilijk. Vorig jaar ondernam ik een poging om vier vijfde te werken, maar dat heb ik inmiddels al weer opgegeven. Het is niet zozeer de inhoud, maar vooral de zwaarte van sommige opleidingsonderdelen die moeilijk is in te schatten. Sowieso ga ik voor een deeltijds traject, maar het blijft een puzzel. Het knippen en plakken van mijn eigen tijd is verre van evident.

Wat vind je het moeilijkst aan de combinatie werk en studie? Is er een bepaald moment dat voor jou tot nu toe het zwaarst doorweegt?

Vooral een praktisch opleidingsonderdeel is moeilijk. Het zou een pak makkelijker zijn als deze opleiding in avondonderwijs werd georganiseerd. Voor de meesten gaat het om een tweede masterdiploma. Deze opleiding trekt dus veel werkstudenten aan, maar wordt toch voornamelijk in dagonderwijs georganiseerd.

Zou je één gouden tip kunnen formuleren voor iemand die twijfelt om al dan niet een studie als werkstudent aan te vatten?

Dat vind ik erg moeilijk. Ik zou het misschien algemeen willen formuleren: wees flexibel. Ik probeer als zelfstandig architect heel flexibel om te gaan met werkuren. Voor het verwerken van opdrachten is de work load vaak moeilijk in te schatten: dus trek genoeg tijd uit en schrap op tijd één of meerdere opleidingsonderdelen, als je voelt dat het niet lukt.

De combinatie van werk en studie, met eventueel een gezin, een sociaal netwerk en de nodige vrijetijdsactiviteiten, kan hectisch zijn en behoorlijk doorwegen. Wie moeilijkheden ondervindt bij het samenstellen van het traject, kan steeds terecht bij de facultaire studietrajectbegeleider. Wie de combinatie werk en studie moeilijk kan hanteren, is steeds welkom voor een gesprek bij Centrum WeST: elke maandagavond tussen 17 en 19 uur (vrije permanentie) of overdag (na afspraak).

november 2015

Interview met Ellen Daniëls (33) - opleidings- en onderwijswetenschappen

Ellen Daniëls (33) hoopt in juni 2016 af te studeren als master in de opleidings- en onderwijswetenschappen.  Als werkstudent  volgt ze de opleiding voor een groot deel in zelfstudie, maar koos ze ook voor een internationale ervaring. Ze nam onlangs loopbaanonderbreking om voor een stage in Zambia te gaan, een ervaring die ze alleen maar kan aanraden. 
 

‘Universiteit bleek aanvankelijk te moeilijk voor mij.’

Wat was je drijfveer om een academische studie aan te vatten? Waarom koos je voor de opleiding OOW?

Toen ik 18 was, startte ik een opleiding pedagogische wetenschappen. Eigenlijk had ik tot dan nooit moeten studeren. Ik had geen idee hoe ik met deze leerstof moest omgaan. De universiteit bleek te moeilijk. Ik koos vervolgens voor een hogeschoolopleiding tot leerkracht secundair onderwijs. Dat ging erg vlot- ik bleef wat op mijn honger zitten ... In 2011 kriebelde het dan ook om nog iets te studeren. Ik ontdekte de bachelor-na  bachelor schoolontwikkeling. Ik vatte deze opleiding aan, maar na een half jaar had ik het gevoel meer te willen weten: het mocht gerust ietsje zwaarder. Tijdens een voorstelling van een Interdisciplinair Project van enkele studenten OOW, kwam ik in contact met de opleiding OOW. Het curriculum leek me onmiddellijk interessant: het houdt het midden tussen onderwijs en opleidingen in andere organisaties.
In het tweede semester van mijn eerste banaba-jaar besloot ik om één opleidingsonderdeel  van het schakelprogramma in de opleidings- en onderwijswetenschappen (OOW) te proberen om in te schatten of het haalbaar zou zijn. Ik besloot wel om de opleiding te spreiden over vier jaar. 

Wat voor werk doe je? Denk je dat je bepaalde ideeën uit je opleiding zou kunnen toepassen op je werk?

Ik werkte drie jaar als leerkracht secundair onderwijs en stroomde daarna door naar het volwassenenonderwijs waar ik tot op vandaag als coördinator aan de slag ben. Aangezien OOW zich vooral concentreert op opleidingen en we opleidingsonderdelen als effectieve opleidingen, kwaliteitszorg, onderwijsrecht, HRM en management en strategische sturing hebben, zijn die voor mij vlot bruikbaar in mijn werkcontext. Andersom helpt mijn werkervaring ook in het verwerken van bepaalde opleidingsonderdelen.

Hoe moeilijk is het voor jou om tijdens colleges aanwezig te zijn? Zijn er bepaalde colleges die je zeker wil bijwonen of volg je de opleiding voornamelijk in zelfstudie?

Ik ben nauwelijks naar de les geweest in het schakeljaar. Omdat ik graag zelfstandig studeer en er een sterk netwerk is tussen de studenten OOW -onder andere via sociale media- vind ik de nodige steun en informatie om mijn opleiding te voltooien. Voor het vak management en strategische sturing was aanwezigheid noodzakelijk omdat er in de lessen aan een groepsopdracht gewerkt werd. De meeste cursussen zijn duidelijk, er is voldoende ondersteunend materiaal en ik kan rekenen op mijn medestudenten. Ik ben ook niet zo auditief ingesteld. Als er interessante gastcolleges zijn, probeer ik die wel mee te pikken.

Als het niet lukt, heb je HET tenminste geprobeerd.

Zou je één gouden tip kunnen formuleren voor iemand die twijfelt om al dan niet een studie als werkstudent aan te vatten?

Ik denk dat het vooral zinvol is om een traject uit te werken dat haalbaar is en bij jou past. Ik ben zelf begonnen met één opleidingsonderdeel  en heb daarna pas beslist om  resoluut voor de opleiding te gaan. Volg je hart en zoek naar een traject dat bij jou past. Als het niet lukt,  heb je het tenminste geprobeerd.

Waarom koos je als interdisciplinair project (IP)voor een stage in Afrika? Was het een cultuurshock? Wat is de grootste les die je hieruit meeneemt?

Mijn keuze voor een stage in Zambia heeft meerdere redenen. Ik zag het moeilijk haalbaar om op regelmatige tijdstippen aanwezig te zijn op IP-overlegmomenten. Bovendien woon ik in Limburg en zou het veel verplaatsingstijd vragen. Daarnaast heb ik er altijd van gedroomd om een langere tijd in een ontwikkelingsland te blijven en daar een bijdrage te leveren. Tenslotte vroeg de combinatie werk en studie de laatste jaren zoveel van mijn energie dat ik er even aan wilde ontsnappen.  Ik koos voor loopbaanonderbreking voor een stage van meer dan 120 uur.

De meeste mensen denken dat je een flinke cultuurshock krijgt als je naar een Afrikaans land gaat. Bij mij was dat niet het geval. Zambianen zijn ontzettend zachte mensen die enorm goed voor elkaar zorgen. Er was geen denken aan dat me iets zou overkomen. Alle Zambianen waar ik mee in contact kwam, hebben me op de één of andere manier beschermd. Ik mocht niet zomaar ergens heen of er ging iemand mee, iemand bracht me of ik moest laten weten dat ik veilig op mijn bestemming was.

Natuurlijk zijn ze nieuwsgierig en vragen me soms de kleren van het lijf, maar ze worden nooit vervelend en behandelen mij met respect. Ik was verbaasd dat ik op drie maanden tijd een heel hechte band kon uitbouwen met mijn collega's en ook aangename contacten zou leggen met andere Zambianen. Ik ben lid van de Ndola Music Association en heb daar ook vrienden leren kennen.

Iedereen is vriendelijk en behulpzaam en maakt tijd voor een praatje. In België zal dat toch wel even anders zijn. Het mooiste wat ik ervaren heb, is dat het geen probleem is om dichtbij je gevoel te leven en dat het loont om mensen met een diep respect te benaderen.

Het was niet allemaal rozengeur en maneschijn. Ik raakte soms gefrustreerd omdat ik op mijn stageplaats niet altijd de juiste logistieke ondersteuning kreeg en niet alles even duidelijk was. Tegelijk wist ik dat de mensen van de Vlaamse Vereniging voor Ontwikkelingssamenwerking en Technische Bijstand (Ellens stageplaats)  in mij geloofden. Ik mocht zelfs een casestudy uitvoeren waarvan het rapport integraal naar de Europese Unie, de belangrijkste donor van het project, gestuurd werd. Ik mocht ook deelnemen aan een jaarlijks review moment van het Zambiaans ministerie van onderwijs. Ik kon zo vijf scholen bezoeken en mee onderzoeken of het nieuwe curriculum haalbaar was en een meerwaarde bood. Tijdens dat review moment maakte ik kennis met  veel partners van het ministerie van onderwijs zoals Unicef, Plan International …

Ik merk dat andere werkstudenten niet zo makkelijk de keuze maken voor een buitenlandse stage, maar ik kan het enkel aanraden. Het is een hele investering om drie maanden loon aan de kant te schuiven, maar tegelijk is het een verrijking en leer je enorm veel over jezelf.

Ik ben bang voor een cultuurshock als ik weer in België ben. Het leven in Zambia is veel trager en mensen dragen nog echt zorg voor elkaar.

Ellen heeft ook een blog over haar stage-ervaringen: neem een kijkje op elleninndola.blogspot.be.

juli 2015

Interview met Jens De Wael (34) - communicatiewetenschappen

Ik weet wanneer ik begin met mijn job, maar nooit wanneer ik eindig.

Jens De Wael (34) combineert een voltijdse job met een politiek mandaat, twee kids (4 & 6) én een academische opleiding. Een man met ambitie, zoveel is duidelijk. Tijd voor een gesprek!

Wat was je drijfveer om een academische studie aan te vatten? Waarom koos je voor de opleiding communicatiewetenschappen?

Ik ben vrij onbevangen naar Centrum WeST gekomen. Ze  stelden me een aantal opleidingen voor die bij mijn profiel pasten. Rechten zou een evidente keuze zijn, maar ik zag op tegen de lange studieduur. Gezien mijn politieke achtergrond kwam ook een opleiding politieke communicatie naar voor. Ik opteerde voor de opleiding communicatiewetenschappen: ik ben graag bezig met communicatie.  Het idee om opnieuw te gaan studeren zat al lang in mijn achterhoofd. Ik had altijd spijt dat ik nooit een masteropleiding volgde.

Wat voor werk doe je?

Ik ben HR manager. Het is een erg uitdagende job: ik ben  verantwoordelijk voor een personeelsbestand van ongeveer duizend werknemers. Een team van dertien mensen werkt voor mij. Mijn job brengt de nodige verantwoordelijkheid met zich mee en occasioneel thuiswerk is daarbij onvermijdelijk. Bovendien combineer ik deze job met een politiek mandaat: ik ben voorzitter van de gemeenteraad in Beveren. ’s Avonds zijn er nog veel taken te vervullen. Ik weet wanneer ik begin met mijn job, maar nooit wanneer ik eindig.

Welke invloed zou het behalen van een masterdiploma hebben op je job en eventuele doorgroeimogelijkheden?

Intern zou het diploma minder spelen. Daar kijkt men naar mijn realisaties.  Voor mijn werkgever zou het wel positief zijn als ik dit diploma behaal, aangezien een bijkomende opleiding mijn competenties doet toenemen.  Naar de buitenwereld toe is een master ook steeds een visitekaartje. Deze kennis is een meerwaarde wanneer ik bijvoorbeeld met de pers communiceer. 

Heb je al eerdere opleidingen achter de rug? Zoja, welke?

Ik ben reeds in het bezit van drie professionele bachelors: een Vlaams diploma (rechtspraktijk optie bedrijfsbeheer, KdG) en twee Nederlandse opleidingen (bedrijfskader en management, economie & recht). De drie sloten op mekaar aan: tijdens de vakantieperiodes volgde ik bijkomende colleges en opleidingen, waardoor ik op vier jaar tijd drie diploma’s kon behalen: een unieke kans die ik met beide handen heb gegrepen.

Ik startte na mijn hogeschoolervaring aanvankelijk een studie aan de Open Universiteit, maar net rond die periode kreeg ik mijn eerste promotie. Zonder nadenken ging ik voor deze professionele groeikans: ik was 24 en heb er nog geen moment spijt van gehad!

 Anderhalf jaar geleden vroeg mijn manager of ik nog  een opleiding wilde volgen. Ik stak mijn licht op bij de VUB, de UGent en de UAntwerpen. Wat ik hier fijn vond, was de persoonlijke begeleiding. Elders word je vaak verwezen naar een website waarop je gigantisch veel informatie vindt, maar niet steeds de weg daarin.

Hoe moeilijk is het voor jou om tijdens colleges aanwezig te zijn? Zijn er bepaalde colleges die je zeker wil bijwonen, of volg je de opleiding voornamelijk in zelfstudie?

Ik volg de opleiding voornamelijk in zelfstudie.  Het bijwonen van colleges, zelfs wanneer die aan het einde van de dag zijn geroosterd, is in de praktijk helaas niet mogelijk. Af en toe is er een verplicht contactmoment: dat woon ik dan wel bij.

Hoe ervaar je het bekijken van weblectures?

Uiterst positief! Je hebt meteen het gevoel dat je mee bent in het hele verhaal. Het grote voordeel is natuurlijk dat je de lessen kan volgen op een zelfgekozen tijdstip. Zo bekijk ik soms van 18u tot 23u drie colleges: een stevige brok, maar dan ben ik weer even bijgebeend.

Wat zijn voor jou de grootste moeilijkheden waar je als werkstudent mee te kampen krijgt?

Het is moeilijk beginnen lopen vanaf vorig academiejaar. Ik ben vrij laat ingestapt: alle kennismakingen waren reeds achter de rug. Ik was me niet bewust van de studievoortgangsbewaking. Ik schreef me in voor het voltijdse traject en zou wel zien wat het zou geven. Bij tijdig uitschrijven of aanpassen van mijn studieprogramma stond ik op dat moment niet stil. Nu weet ik dat een voltijds traject in combinatie met een voltijdse job bijna niet haalbaar is. Ik wil de studie nu in eigen tempo afwerken, per opleidingsonderdeel.

Zou je ten slotte één tip kunnen formuleren voor werkende mensen die twijfelen om al dan niet een studie aan te vatten?

Bekijk het niet als een volledige opleiding: het schrikt af, als je synthetiserend gaat denken dat je 22 vakken moet studeren over twee jaar (schakel). Bekijk het eerder als 22 individuele cursussen. Ik vergelijk het graag met mijn werknemers, die regelmatig een bijscholing volgen voor één vak of rond één onderwerp. Zo bekeek ik ‘Inleiding tot de sociologie’ als een aparte cursus: dat het deel uitmaakt van een groter geheel is op dat moment bijzaak.  Zo houd ik het hele traject beheersbaar.

maart 2015