Lezing en debat Henk Ovink. Water as leverage, from risks to rewards for the 2030 Agenda

IMDO en het excellentiecentrum 'Global Change Ecology' nodigen u uit om deel te nemen aan een lezing door Henk Ovink, over 'Water as leverage from risks to rewards for the 2030 Agenda'. Henk Ovink is Watergezant voor het Koninkrijk der Nederlanden en Sherpa voor het VN Wereld Bank High Level Panel on Water. De lezing wordt gevolgd door een debat:

Moderator: Prof. Patrick Meire (UAntwerpen)

Panel: Henk Ovink, Prof. Patrick Willems (KULeuven), Cathy Berx (Gouverneur Provincie Antwerpen), Bernard De Potter (Vlaamse Milieumaatschappij), Chris Danckaerts (De Vlaamse Waterweg nv), Dirk Fransaer (VITO)

Wanneer: Dinsdag 12 februari 2019  - 16u tot 18u

Waar: UAntwerpen, Hof Van Liere, Frederik De Tassiszaal

Deelname is gratis, maar inschrijven is verplicht! VOLZET

Over de lezing

Klimaatcrisis is watercrisis. Houston, Bangladesh en Sierra Leone laten zien hoe urgent het probleem is. Maar wie denkt dat je er alleen komt met repareren achteraf en investeren in betere infrastructuur vergist zich. Waterland Nederland is verplicht zijn expertise met de wereld te delen.

Het VN IPCC 1.5 rapport kon niet duidelijker zijn: het verschuil tussen een 1.5 of 2 graden warmere wereld (warmer dan pre-industrieel) is te groot om te laten gebeuren: te groot voor onze systemen, onze planeet, onszelf, onze economieën en steden. We moeten er alles aan doen om het huidige pad van de wereld te keren, om al die verliezen te voorkomen en een echt duurzame ontwikkeling realiseren, we moeten nu beginnen!

Klimaatcrisis is watercrisis. Negen van de tien natuurrampen zijn watergerelateerd. Tussen 1995 en 2015 richtten wind en water wereldwijd voor 1.700 miljard dollar schade aan, schat de VN. Zonder water geen energie en geen voedsel. Te veel water en toenemende ‘extremen’ gaan gelijk op met veel te weinig water; periodes van droogte gaan gelijk op met vluchtelingenstromen en conflicten. Terwijl we de natuurlijke watervoorraad in moordend tempo uitputten, bedreigt zeespiegelstijging onze steden en delta’s. De keuze tussen voorkomen en repareren is dus vals. Het is én-én. Begin bij de bron: reductie van broeikasgas, zuinig en bewust omgaan met onze planeet en al onze bronnen. Maar bereid je tegelijkertijd slim voor op de extremen van morgen.

„Never waste a good crisis”, in rampspoed ligt een kans. Maar alleen als we groot denken. En met zorg voor de slachtoffers en de kwetsbaren na de ramp. Wie zijn huis, bedrijf of dierbaren heeft verloren, wil het liefst de tijd terugdraaien. Dan is een ramp geen kans maar een reden je af te keren van die toekomst. Wanhoop en wantrouwen voeden ontkenning. Het valt niet te hopen dat Trump Harvey gebruikt om zulke sentimenten te vergroten. Toen ik na orkaan Sandy (2012) voor president Obama’s taskforce aan de wederopbouw van New York werkte, zag ik op een muur in New Jersey gespoten: „We All Hate You Sandy”. Maar door juist iedereen te betrekken bij de wederopbouw van hun stad - en niet alleen een dijk bouwen, maar de hele stadsontwikkeling aan te pakken, inclusief de scheiding van arme en rijke wijken -  gaven we ze nieuw perspectief. Dat is investeren in de toekomst in plaats van in infrastructuur alleen.

Er is geen tijd te verliezen: de Harveys van de wereld houden niet op, integendeel, ze worden elk jaar extremer, ze zijn de nieuwe normaal. En klimaatverandering gaat langzaam, maar we hebben geen tijd te verliezen. De noodzaak om snel resultaat te boeken is een kans: ideaal voor een goede business case én politieke actie. Lang genoeg om iets te bereiken én kort genoeg voor bedrijven en investeerders die snel verandering willen, inclusief een goede return on investment. Lang genoeg voor politieke ambitie én kort genoeg voor de politieke realiteit van één kabinetsperiode. Ambitieus genoeg om te verleiden én kort genoeg voor eenvoudige, doelgerichte acties. Vijf jaar geeft hoop. Het kan en het moet. En aan de vooravond van een nieuw kabinet in Nederland de ideale basis voor een ambitieus regeerakkoord.