Po√ęzie in de klas

Ook dit jaar hebben we bij Linguapolis de poëzie een plaatsje gegeven in onze lessen. Enkele cursisten uit de opleidingen Nederlands voor anderstaligen schreven zelf een mooi gedicht. De meeste kozen voor het thema vrijheid maar ook de liefde is aanwezig.

 

* * * * * * * 

 

Liefste mag ik in jou zijn

Omdat ik niet meer kan

De zon die op jouw gezicht leek 

Maakte me vol van energie

De maan die op jouw glimlach leek

Liet me de genieten van de nacht

De sterren halen  mijn ziel op door de hemel

Net als wat jouw woorden doen

Ik kan niet tegen leven

Zonder jou

Of met jou

Ik wil in jouw zijn  

Omdat ik niet meer kan

 als je naast me zit

Ik mis je

Zelfs als je me knuffelt

Mis ik je  

Hou  van me

Ik hou van jou

  

(Ahmed, Syrië)

 

* * * * * * * 

 

Ze zei niets

Alleen maar haar warme hand over zijn pijnlijke wonde …

en hij liet los

Geen gevangenis meer

Hij vloog

 

(Mariló, Spanje)

 

* * * * * * * 

 

Vrijheid

Laat mij groeien

Laat mij boeien

Laat mij bloeien

Laat mij anders zijn, het veld van identieke bloemen is immers saai.

 

Laat mij springen

Laat mij dringen

Laat mij zingen

Laat mij anders zijn, ieder geluid leidt uiteindelijk tot muziek.

 

Laat mij zoeken

Laat mij denken

Laat mij vloeken

Laat mij anders zijn, ten slotte schuilt achter iedere stem een ziel.

 

Laat mij voelen

Laat mij leren

Laat mij delen

Laat mij van het leven houden en het beste aan de wereld geven.

 

(Aurora, Paraguay)

 

* * * * * * * 

 

Waar ligt mijn hart,

thuis, naast je glimlach?

In mijn land,

bij mijn familie?

.. of in je ogen..

 

Als ik de taal van liefde spreek,

dat kan niemand begrijpen.

Mijn gedachten,

mijn gevoelens,

mijn leven..

 

Waarom zou ik iets zeggen?

Alles zal weggaan, verdwijnen,

achter je geluk,

tussen je redenen.

 

Is er een plaats voor mij?

 

Neem een spiegel,

kijk maar,

denk dieper.

 

Wie ben je?

 

De enige die ze wilden?

De enige die je zou kunnen zijn?

.. of alleen eenzaam..

 

(Evejen, Slovakije)

 

* * * * * * * 

 

Oh vrijheid

 

We kwamen … we hebben bevrijd!

We hebben het licht opgevangen!

We kwamen in de wind

We kwamen op de zon

We kwamen tot vrijheid!

 

Schreeuw! Schreeuw naar omhoog!

Loop in de velden naar omhoog

Zeg tegen de vrijheid: wij zijn gekomen

En verheug … verheug!

 

Verander de namen

als je dat kan

En de kleur van je ogen

als je dat kan

Verberg je vrijheid in je zak

En loop weg … loop weg

naar het licht, naar de wind,

naar de zon!

naar lichtgevende en vergeten velden!

 

(Maissam, Libanon)