Euthanasie 20 jaar later

Op 28 mei 2002 kreeg België als tweede land in de wereld een euthanasiewet. Twintig jaar later is de wet algemeen aanvaard en lijkt ze onomkeerbaar verworven. Toch moeten we alert blijven want kritische stemmen blijven zich roeren. Zo bleek een uitbreiding van de wet voor patiënten met dementie tot op vandaag niet mogelijk.  Niettemin bestaat hiervoor een breed maatschappelijk draagvlak en ijveren zorgverleners al vele jaren voor een dergelijke uitbreiding. In de praktijk blijven de vele wetsvoorstellen ingediend in ons parlement onbespreekbaar. De thematiek roept vele vragen op. Is een uitbreiding van de huidige wet voor ‘verworven wilsonbekwaamheid’ inderdaad wenselijk? Over welke vormen van wilsonbekwaamheid spreken we dan? Wat betekent dit voor de huidige wilsverklaring euthanasie? Zijn er ‘ethische’ grenzen aan ondraaglijk psychisch lijden? En tot slot, wat kunnen wij leren uit de praktijk in Nederland waar euthanasie voor wilsonbekwame patiënten al mogelijk is sinds  2001? Met dit symposium richten we ons tot een breed geïnteresseerd publiek, zorgverleners, artsen, ethici, juristen, moreel consulenten, docenten en studenten.