Onderzoeksmissie

De hedendaagse conservatie-wetenschap is interdisciplinair en omvat aspecten van de natuur-, humane en sociale wetenschappen. Bovendien wordt de conservatie-wetenschap gekenmerkt door een doorgedreven integratie van praktijk en theorie. Een sterke 'cross-linking' tussen deze diverse aspecten is noodzakelijk om kwaliteitsvolle conservatiehandelingen te kunnen uitvoeren. Tenslotte is het van belang erop te wijzen dat de conservatie-wetenschap ook haar eigen geschiedenis, cultuur, ethiek en filosofie heeft. De onderzoeksgroep verbindt haar acties aan drie belangrijke 'speerpunten' van het UA-beleid: duurzame ontwikkeling; stadsgeschiedenis en materialenonderzoek. De onderzoeksgroep 'Erfgoed & Duurzaamheid' zal ook in aanzienlijke mate de speerpunten 'Stadsgeschiedenis' en 'Materialenonderzoek' als foci hebben. Dit vanwege (1) de focus van de Opleiding conservatie-restauratie (Historisch Interieur van de Lage Landen), (2) de eigenheid van de C/R-praktijk (historische technieken en materialen), (3) de aanwezige expertise en lopende onderzoeksprojecten en, tenslotte (4) de manier waarop deze elkaar complementeren, ondersteunen en versterken. Het begrip 'duurzaamheid' geldt hier als kader, waarbinnen de componenten 'stadsgeschiedenis' en 'materialenonderzoek', als 'dimensies' kunnen worden begrepen. Om die reden is er nood aan de doordachte ontwikkeling van een transdisciplinair denkkader. Het onderzoek vertaalt zich concreet naar de conservatie-restauratiepraktijk in de vorm van onderzoek en ontwikkeling van geavanceerde, niet-invasieve behandelingsmethodes (bijv. atmosferisch plasma); onderzoek naar historische technieken en materialen; ontwikkeling van een kritische erfgoedtheorie met het oog op het mogelijk maken en bevorderen van een transdisciplinair denkkader en het onderzoeken en ontwikkelen van innoverende vormen van collectie-bewaring, -beheer en –ontsluiting.