Side header image

Gentherapie voor het binnenoor

Gehoorverlies heeft een belangrijke impact op levenskwaliteit en de maatschappij in het algemeen

Gehoorverlies is de meest frequente zintuigbeperking en treft 360 miljoen mensen wereldwijd. Gehoorverlies verhoogt ook de kans op cognitieve achteruitgang en dementie. Gehoorrevalidatie is dan ook een manier om cognitieve achteruitgang te vertragen bij oudere volwassenen. Het werd dan ook door de Wereld Gezondheidsorganisatie (WGO) opgelijst als prioritaire ziekte voor onderzoek naar therapeutische interventies. 

DFNA9 is een dominant overerfbare aandoening die leidt tot ernstig gehoorverlies en evenwichtsverlies

Het wordt veroorzaakt door heterozygote mutaties in het COCH-gen, die progressief leidt tot bilaterale doofheid en verlies van evenwicht op de leeftijd van 50-70 jaar. Momenteel is er geen behandeling beschikbaar die het ontstaan van gehoorverlies kan verhinderen bij DFNA9-patiënten. Lokale gentherapie om gehoor te herstellen of preventie van gehoorverlies werd de afgelopen jaren reeds uitgebreid bestudeerd via neonatale muismodellen. Momenteel is er een klinische studie lopende waarbij volwassen patiënten met ernstig perceptief gehoorverlies geïnjecteerd worden met virus-gebaseerde vectoren die gentherapie dragen om haarcellen te herstellen. Deze injectie gebeurt rechtstreeks in het slakkenhuis. 

Ontwikkelen van gentherapie voor het binnenoor als preventie tegen gehoorverlies

Door gebruik te maken van adeno-geassocieerde virale vectoren, zullen we met CRISPR-Cpf1 genoomcorrigerende technologie in de cochlea het gemuteerde (en normale) Coch in het genomisch DNA identificeren en verwijderen. Dit op een veilige en efficiënte manier om de expressie van het mutante (en normale) Coch eiwit te blokkeren in de presymptomatische fase. Op deze manier verwachten we de ernst van het gehoorverlies te verkleinen of het ontstaan van gehoorverlies te verhinderen bij DFNA9.

In kaart brengen van de impact van gehoor en evenwicht op dementie

Dit doen we door evaluatie van cognitie, zowel ruimtelijk als niet-ruimtelijk, bij verschillende vormen van gehoorverlies, evenwichtsuitval of beide. Hierbij zijn we specifiek geïnteresseerd in het effect op de neurogenese in de hippocampus.