Canon, discurso y circunstancia de la narrativa cubana (1959-2000)

Date: 2 June 2014

Venue: UAntwerpen - Stadscampus - Gebouw K - Lokaal K-101 - Kleine Kauwenberg 14 - 2000 Antwerpen

Time: 3:00 PM

Organization / co-organization: Departement Letterkunde

PhD candidate: Waldo Pérez Cino

Principal investigator: Prof. dr. Rita De Maeseneer

Co-principal investigator: Ilse Logie

Short description: Doctoraatsverdediging Waldo Pérez Cino - Faculteit Letteren en Wijsbegeerte - Departement Letterkunde



Abstract

Er bestaat een soort van consensus over wat een goed boek is zonder dat we dat eigenlijk goed kunnen omschrijven. De literaire canon bepaalt de interpretatie van een tekst tot op zekere hoogte en dient als een soort graadmeter/referentiekader bij gebrek aan absolute parameters. Als je dit toepast op een afgebakend geheel zoals een nationale literatuur, een bepaalde periode en een bepaald genre, dan is de invloed van een canon nog veel duidelijker. Canon is niet alleen een lijst van werken, maar is ook erg gerelateerd aan de rol en de invloed van politieke en academische instellingen. De canon wordt ook sterk bepaald door het geheel aan teksten dat op een bepaald moment en in een bepaalde area wordt geproduceeerd en gelezen.   

In het doctoraat wordt het spanningsveld tussen de rol van de sterk geïdeologiseerde instellingen en de tekstproductie onder de loep genomen voor het verhalend proza vanaf 1959 in Cuba tot heden. Na een inleidend hoofdstuk over canon als begrip, worden de verschillende fases in het complexe proces van canonvorming en het hertekenen van de canon in het Cubaanse proza nauwkeurig onderzocht. De stelling is dat er voor de Cubaanse Revolutie een duidelijk nationaaal canon aanwezig was onder impuls van de literaire beweging 'Orígenes' met Lezama Lima als boegbeeld. Dit canon werd als het ware bevroren om plaats te maken voor een sociaal realistisch discours. In de jaren negentig von der een soort 'ontdooiing' plaats, aangezien de 'Orígenes'-groep werd gerecupereerd, zowel door het staatsapparaat (in een beperkte, geïnstrumentaliseerde vorm) als door een aantal vernieuwende schrijvers, zoals Antonio José Ponte.