Transmissie-ecologie van het Morogoro arenavirus in de veeltepelmuis Mastomys natalensis in Tanzania

Datum: 16 oktober 2015

Locatie: UAntwerpen, Campus Drie Eiken, Promotiezaal Q.002 - Universiteitsplein 1 - 2610 Antwerpen-Wilrijk

Tijdstip: 16 uur

Promovendus: Benny Borremans

Promotor: Herwig Leirs

Korte beschrijving: Doctoraatsverdediging Benny Borremans - Faculteit Wetenschappen, Departement Biologie



Abstract

Een hoog aantal infectieziekten bij mensen, zoals Ebola of SARS, worden overgedragen door dieren. Om te weten wanneer en hoe mensen besmet kunnen worden moeten we daarom beter begrijpen hoe zulke infecties circuleren binnen hun natuurlijke gastheren. Deze thesis onderzoekt de verspreidingspatronen van Morogoro virus, een Afrikaans arenavirus, in de natuurlijke knaagdier-gastheer Mastomys natalensis. Door de sterke seizoenale veranderingen in populatiegrootte die deze knaagdiersoort ondervindt hadden we een unieke kans om te onderzoeken hoe de verspreiding en contacten tussen individuen veranderen met populatiedichtheid.

Om noodzakelijke basisinformatie te verzamelen over infectie werden een aantal muizen geïnfecteerd, waarna de progressie van viraal RNA en IgG antilichamen werden opgevolgd. We zagen dat infectie met Morogoro virus acuut is, waarbij muizen tot 50 dagen infectieus zijn, gevolgd door levenslange immuniteit. Omdat de veranderingen in antilichaamconcentratie een voorspelbaar patroon bleken te volgen was het ook mogelijk om een methode te ontwikkelen die, op basis van informatie over virus aanwezigheid en antilichaamconcentratie, toelaat te schatten wanneer een individu besmet werd.

Deze methode kan zorgen voor een sterke verbetering in de interpretatie van data, en via eenvoudige aanpassingen kan dit ook gebruikt worden voor andere (incl. Menselijke) infectieziekten. Vervolgens hebben we, door middel van de analyse van territoria en via natuurlijke experimenten, gevonden dat individuen meer in contact komen met elkaar bij hogere populatiedichtheden, en dat dit gebeurt op een niet-lineaire manier. Via wiskundige modellen konden we ook aantonen dat de manier waarop infectie-overdracht verandert met populatiedichtheid belangrijke gevolgen kan hebben voor de kans op invasie en persistentie van een infectie in een populatie. Deze resultaten hebben implicaties voor het begrijpen van infectieziekten in het algemeen, aangezien ze aangeven dat variatie in populatiegrootte in rekening gebracht moet worden bij het modelleren en voorspellen van de verspreiding van infecties.