Responses of vegetation, small mammals and large herbivores to human induced pressures in the Savannah Plains of Nech Sar National Park, South Ethiopia Rift Valley

Datum: 25 februari 2016

Locatie: UAntwerpen, Campus Middelheim, A.143 - Middelheimlaan 1 - 2020 Antwerpen

Tijdstip: 15 uur

Promovendus: Simon Shibru Cheche

Promotor: Herwig Leirs & Karen Vancampenhout

Korte beschrijving: Doctoraatsverdediging Simon Shibru Cheche - Faculteit Wetenschappen, Departement Biologie



Abstract

In dit proefschrift werd de respons van vegetatie, kleine zoogdieren en grote herbivoren op menselijke geïnduceerde druk bestudeerd in de savannevlakten van Nech Sar National Park.

De gevolgen van uitsluiting van grote herbivoren voor vegetatie werd nagegaan en het bleek dat onbegraasde percelen betere vegetatie-omstandigheden hadden dan begraasde percelen, die er het ergst aan toe waren als ze door vee begraasd werden. Ook de aantallen en diversiteit van kleine zoogdieren waren groter in de onbegraasde percelen. Aantallen en diversiteit van knaagdieren varieerden met vegetatie en hoogte. Er konden drie gemeenschappen van knaagdieren onderscheiden worden, met Acomys wilsoni, Arvicanthis sp. and Gerbilliscus nigricaudus als respectieve indicator species. Door hun zeer plaatselijke verspreiding zijn A. wilsoni en Lemniscomys macculus het beste geschikt als indicatoren voor de habitatomstandigheden in hte Park.

De densiteit van houtachtige planten in de vlakte van het Park werd beschreven en het effect ervan op grote zoogdieren werd onderzocht. De resultaten tonen aan dat houtige planten een kritische drempel hebben overschreden met Dichrostachys cinerea als de meest zichtbare oprukkende soort. Er werd nagegaan wat de belangrijkste redenen zijn die de populatie van Swayne’s Hartebeest op de rand van uitsterven gebracht hebben met een dramatische daling van de densiteit van 65 in 1974 tot 1 individu per 100 km2 in 2014; jacht en biotoopverlies bleken de belangrijkste oorzaken. Tevens werd onderzocht of endozoochorie de vegetatiewijzigingen in de vlakte kan verklaren en er werd aangetoond dat kleine kudu, vee, grote kudu, Grant’s gazelle en geiten het potentieel hebben om D. cinerea en Acacia nilotica zaden te verspreiden.

Tot besluit: de vlaktes van het Park zijn een voorbeeld waar resources aan het afnemen zijn. Indicatoren hiervoor zijn de langzame verschuiving van door grazers meer gesmaakte maar begrazingsgevoelige grassoorten  naar soorten die begrazingstolerant zijn maar minder gesmakkt, de toenemende proportie kale bodem, een toenemende dichtheid van invasieve houtachtige soorten en een afnemende populaties van zoogdieren, in het bijzonder Swayne’s Hartebeest. Dit is een uitdaging voor natuurbehoud en ontwikkeling van toerisme en vereist dringende beheersinterventies.