Onderzoek brengt wetenschap dichter bij ontrafelen gehoormechanisme

Datum: 24 maart 2015

Inleiding: Het gehoor is een complex zintuig. Duizenden cellen werken samen opdat wij zouden horen. Het orgaan van Corti speelt hierin een belangrijke rol. Joris Soons (UAntwerpen) onderzocht de structuur, en bracht het gehoororgaan gedetailleerd in kaart.

Geluid wordt opgevangen door het trommelvlies en naar het met vloeistof gevulde binnenoor geleid. In dit binnenoor bevindt zich het basilair membraan. Bij spraak, muziek en andere complexe geluiden zal elke frequentie waaruit het geluid is samengesteld, een bepaalde locatie langsheen het basilaire membraan laten trillen.

“Aan dit membraan is het orgaan van Corti bevestigd, met hierin duizenden gerangschikte haarcellen die de minuscule vibraties detecteren en zenuwpulsen naar de hersenen sturen voor interpretatie”, legt Joris Soons (Faculteit Wetenschappen) uit. “In dit werk konden we voor de eerste keer gedetailleerde informatie over de driedimensionale structuur van deze cellen in het orgaan van Corti opmeten.”

Fluomuis
“Door gebruik te maken van een genetisch gemodificeerde muis, de ‘mTmG-muis’, die een rood fluorescente kleurstof in zijn celmembranen ingebouwd heeft, konden we bepalen hoe deze structuur over de verschillende locaties langsheen het basilair membraan verandert”, vervolgt Soons. “En met onze twee-fotonmicroscoop konden we de samenstelling van de weefsels driedimensionaal bestuderen. De gedetailleerde informatie helpt ons begrijpen hoe cellen trillen, met elkaar interageren en dus hoe we geluid waarnemen.”

micro CT-scan slakkenhuis muis
Micro-CT-scan van het slakkenhuis bij de muis, waarin het basilair membraan en het orgaan van Corti zich bevinden

Op basis van de resultaten uit het onderzoek zullen in de nabije toekomst computermodellen van dit orgaan van Corti gebouwd kunnen worden, om zo het gehoor in de muis beter te begrijpen. “Dit zal leiden tot het verder ontrafelen van de complexe mechanismen verantwoordelijk voor dit fantastische zintuig”, stelt Soons.

Het onderzoek werd gefinancierd door het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek (FWO), de Belgian American Educational Foundation (BAEF) en het National Institute on Deafness and Other Communication Disorders (NIDCD, USA).