Humane en ecotoxicologische milieurisicobeoordeling

Studiegidsnr:2025FBDBMW
Vakgebied:Milieuwetenschap
Academiejaar:2019-2020
Semester:2e semester
Contacturen:40
Studiepunten:6
Studiebelasting:168
Contractrestrictie(s):Niet te volgen onder examencontracten
Instructietaal:Nederlands
Examen:2e semester
Lesgever(s)Birgit Mertens
Johannes Teuchies
Lucia Vergauwen

Deze cursusinformatie is bedoeld om de student te ondersteunen bij het verwerken van de leerstof

3. Inhoud *

De student leert de algemene principes voor de humane en ecotoxicologische risicobeoordeling. Bij de beoordeling van de risico’s voor ecosystemen komen onder meer volgende aspecten aan bod: (i) wat is het belang van biodiversiteit, (ii) wat is de kans op doorvergiftiging via de voedselketen, (iii) op welke manieren kan je mogelijke effecten van polluenten op organismen detecteren en (iv) hoe wordt de normstelling voor het beschermen van aquatische ecosystemen opgebouwd. 
Bij de humane risicobeoordeling wordt een antwoord gezocht op verschillende vragen zoals (i) wat zijn de kritische stappen bij het beoordelen van het gevaar van stoffen voor de mens, ii) welke testen en kwaliteitseisen worden hiervoor gebruikt, (iii) hoe evalueer je blootstellings-effect relaties, (iv) hoe extrapoleer je gegevens verzameld bij proefdieren naar de mens, (v) hoe ga je om met onzekerheden, en (vi) hoe kan je bevolkingsgegevens gebruiken en interpreteren? Naast het beoordelen van de gevaren is ook de evaluatie van de blootstelling aan polluenten via het milieu, voeding of de werkplek een belangrijk aandachtspunt. In de cursus wordt inzicht gegeven in de verschillende relevante blootstellingsroutes voor de mens, de methoden om de blootstelling te meten/evalueren en het belang van bevolkingsonderzoeken hierbij. Het systematisch verzamelen van gegevens over de gevaren en de blootstelling is nodig voor de uiteindelijke risicobeoordeling. Hierbij wordt ook belicht hoe op internationaal niveau getracht wordt om hierover consensus te vinden. Er wordt ook dieper ingegaan op de verschillende mogelijke manieren om de risico’s te beheersen (bv. opleggeven van en toetsten aan normen, wettelijke kaders, voorzichtigheidsprincipe,…) en hoe deze aan de hand van de risicobeoordeling kunnen worden verbeterd. De wijze waarop regelgevende overheden en internationale organisaties dit aanpakken wordt besproken. Tot slot is er ook aandacht voor de factoren die een belangrijke rol spelen bij de risicoperceptie en –communicatie van milieu- en gezondheidsgerelateerde risico’s.