Pragmatics

Studiegidsnr:2998FLWTAA
Vakgebied:Taalkunde en Taalbeheersing
Academiejaar:2020-2021
Semester:1e semester
Contacturen:45
Studiepunten:6
Studiebelasting:168
Contractrestrictie(s):Niet te volgen onder examencontracten
Instructietaal:Engels
Examen:1e semester
Lesgever(s)Frank Brisard

Deze cursusinformatie is bedoeld om de student te ondersteunen bij het verwerken van de leerstof

3. Inhoud *

Pragmatiek is de studie van taal in gebruik. We zullen in deze cursus dan ook nagaan hoe de concrete taaluitingen geïnterpreteerd worden die sprekers in een specifieke context gebruiken om hun bedoelingen duidelijk te maken. Daarvoor gaan we uit van de theorie van de taaldaden, die een taaluiting onder andere beschouwt als een middel om intenties in de wereld te realiseren. We zullen aantonen dat met name de theorie van Searle uiteindelijk niet radicaal genoeg is om concrete taaluitingen te beschrijven, omdat ze de cruciale rol onderschat die de context speelt bij het bepalen van de vorm en de interpretatie van taaluitingen. Daardoor wordt de belangrijkste informatie van taaluitingen meestal niet expliciet, maar impliciet en indirect gecommuniceerd. Je kan bijvoorbeeld zeggen : “Wat is het hier warm!”, en bedoelen: ‘Kan je het raam openen?’ of ‘Kan ik iets te drinken krijgen?’, enz. Om uit te leggen hoe het mogelijk is dat we elkaar toch kunnen begrijpen, hoewel de bedoelde betekenis van een taaluiting meestal niet samenvalt met de letterlijke betekenis van de zin die geuit wordt, zullen we eerst de functie van de verschillende elementen van de context beschrijven: de talige elementen die er deel van uitmaken, de structuren van conversaties en andere vormen van discours, de kennis van de situaties waarin gecommuniceerd wordt, de sociale relaties tussen de taalgebruikers, hun lichaamshouding, enz. Zo zal onder andere blijken dat de context geen statisch gegeven is dat bekend is voor een uiting geïnterpreteerd wordt, maar een fundamentele dimensie van de communicatie, die door de deelnemers aan een gesprek of een andere vorm van discours constant bijgestuurd en telkens opnieuw gedefinieerd wordt, en waardoor ook de interpretatie van taaluitingen voortdurend evolueert.