Abstract
Gerichte radionuclidetherapie (TRT) is een snel opkomende tak van de nucleaire geneeskunde waarbij therapeutische radio-isotopen worden gekoppeld aan tumorspecifieke moleculen om straling rechtstreeks aan kankercellen toe te dienen. Van de opkomende isotopen is terbium-161 (¹⁶¹Tb) veelbelovend vanwege de gemengde emissie van β⁻-deeltjes, conversie-elektronen en Auger-elektronen. Dit unieke emissiespectrum zorgt voor zowel millimeter-schaal crossfire-effecten als nanometer-schaal energieafzetting, waardoor het therapeutisch potentieel wordt vergroot in vergelijking met de huidige standaarden, zoals lutetium-177. De nieren blijven echter het belangrijkste dosisbeperkende orgaan, omdat op peptiden gebaseerde radioliganden worden gereabsorbeerd in de proximale tubuli, waar stralingsschade zich kan ophopen. Desondanks is de microscopische en subcellulaire distributie van terbium en zijn dochterelement dysprosium nog grotendeels onbekend.
Dit doctoraatsproject heeft tot doel geavanceerde elektronenmicroscopie (EM) en microanalysetechnieken te ontwikkelen en toe te passen om terbium en dysprosium in biologische weefsels in kaart te brengen met een resolutie van micrometer tot nanometer. Het werk zal zich richten op het optimaliseren van de monstervoorbereiding (fixatie, dehydratatie, inbedding) en het opzetten van analytische workflows voor scanning (SEM/EPMA-WDS) en transmissie (TEM/STEM-EDS) elektronenmicroscopie. Aanvullende methoden zoals laserablatie ICP-MS (LA-ICP-MS) en autoradiografie zullen worden gebruikt om de lokalisatie van elementen te valideren. De resulterende EM-gegevens zullen worden geïntegreerd in Monte Carlo-dosimetriemodellen om de dosisafzetting te kwantificeren zowel op niveau van organen en weefsels als op individueel celniveau. Door expertise op het gebied van radiochemie, instrumentatie en biologie te combineren, zal het project de cruciale kloof overbruggen tussen activiteitsmetingen op orgaanniveau en dosistoediening op nanoschaal. De ontwikkelde methoden zullen het inzicht in nierdoseringsbeperking en heterogene tumorrespons verbeteren, wat zal bijdragen aan veiligere en effectievere TRT. De resultaten zullen ook een gestandaardiseerd methodologisch kader bieden voor toekomstige studies naar andere therapeutische radiometalen.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Project type(s)