Onderzoek Elisabetta Costa

Abstract

De sociale impact van het internet op het leven van homoseksuele mannen is uitgebreid onderzocht binnen de sociologie en mediastudies (Johnson 2020; Farci en Scarcelli 2022). In dit project draag ik bij aan het bestaande academische corpus door een innovatieve, intergenerationele benadering te bieden, waarin het World Wide Web wordt gezien in zijn al decennia-oude historische ontwikkeling als een medium en een locus voor het opbouwen van queer gemeenschappen. In een steeds meer gedigitaliseerde wereld vinden queer mannen in toenemende mate de woordenschat, concepten en verbindingen die nodig zijn voor hun coming-outproces online: dat staat vast. Maar wat betekent "online" voor verschillende generaties van deze individuen? Het internet, hoewel vaak aangeduid als "nieuwe media", bestaat al vele jaren en moet worden bestudeerd als de historische gelaagdheid van verschillende mediatechnologieën. Bij het volgen van dit pad neem ik in mijn project ook beschrijvingen op van queer media en sociale vormen die niet digitaal zijn en die op een bepaalde manier voorafgaan aan (hoewel sommige hun relevantie vandaag de dag nog steeds behouden) digitale media; het is namelijk cruciaal om digitale vormen van socialiteit te zien in continuïteit met "fysieke" of "analoge" media en ruimtes, aangezien hun potentieel en mogelijkheden voor queer discours en identiteit niet uniek zijn voor digitaliteit. Het leven van queer mannen in de 21e eeuw is bovendien niet uitsluitend "online" of "offline", maar verweven in een complex en veelzijdig digitaal-analoge structuur. Het resulterende project omvat diepgaande etnografische betrokkenheid bij queer ruimtes in Milaan, Italië, evenals kwalitatieve interviews en de Life History-methode, gericht op verschillende generaties queer mannen. Bovendien zijn enkele belangrijke aandachtsgebieden geselecteerd om specifiek te worden bestudeerd als representaties van zeer uiteenlopende vormen van queer socialiteit, die elk hun bloeiperiode kenden op verschillende momenten in de recente mediahistorie en de voorkeursmethoden van socialiteit vertegenwoordigen voor verschillende generaties homoseksuelen: stedelijke seksuele netwerken, contactadvertenties in tijdschriften, online fora en datingapps. Elk van deze vier belangrijke media wordt bestudeerd met de meest geschikte methoden: interviews en observaties zullen het sociale gebruik van stedelijke seksuele netwerken verduidelijken, terwijl archiefonderzoek het meest geschikt is om tijdschriften uit de jaren zeventig en tachtig te bestuderen. Inhoudsanalyse en online etnografie zullen worden gebruikt voor het onderzoeken van online fora, terwijl datingapps worden bestudeerd via interviews met behulp van de phone-walkthrough-methode. Mondelinge geschiedenis, enquêtes en interviews zullen een algemeen kader en commentaar bieden op deze vier belangrijke media die in dit project worden bestudeerd, zodat elk ervan binnen een bredere context wordt geplaatst en de resultaten samenkomen tot een samenhangend geheel. Het multidisciplinaire karakter van dit project, op het snijvlak van antropologie, queer studies, mediastudies en geschiedenis, zal voordelig zijn vanwege de vele mogelijke publicatiemogelijkheden en wetenschappelijke samenwerkingsverbanden. De Universiteit van Antwerpen biedt, dankzij de brede expertise van de afdeling Communicatiewetenschappen, een uitstekende omgeving voor de eindfase van dit project: data-elaboratie en publicatie.

Onderzoeker(s)

• Promotor: Costa Elisabetta
• Mandaathouder: Sassaro Marco

Onderzoeksgroep(en)

• Onderzoekscentrum Visuele en Digitale Culturen (ViDi)

Project type(s)

• Onderzoeksproject

Abstract

Werken op afstand is normaal geworden als een belangrijk aspect van het leven van mensen in verschillende beroepen, sociale klassen en geografische gebieden. In de kenniseconomie is werk nu minder gebonden aan specifieke fysieke locaties en wordt het op nieuwe, hybride manieren geherruimtelijkiseerd. Maar wat zijn de gevolgen van werk op afstand en permanente connectiviteit voor het dagelijks leven van mensen? Hoe beïnvloeden deze sociale instituties zoals thuis, familie, huishouden en vriendschap, en bredere processen van sociale verandering? ReWorkChange wil deze vragen beantwoorden door een vergelijkende etnografische studie van de maatschappelijke gevolgen van werk op afstand, gedefinieerd als werktaken die buiten de traditionele kantoorsetting worden uitgevoerd. Het meeste onderzoek naar werk op afstand is uitgevoerd op het gebied van management- en organisatiestudies en is beperkt tot casestudies in het mondiale noorden. De reikwijdte van ReWorkChange is daarentegen veel uitgebreider en breder. Het project bouwt voort op praktijktheorieën om een vergelijkende studie uit te voeren naar de gevolgen van werk op afstand voor het dagelijks leven van mensen in zes landen met een geavanceerde kenniseconomie: China, India, Italië, Mexico, Nederland en Turkije. Het zal rijk en overtuigend etnografisch bewijs leveren van alledaagse praktijken om theorieën over sociale instellingen en een bredere theorie over werk op afstand en sociale verandering te genereren. De hoofdonderzoeker heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar familieleven, verwantschap, liefde, romances, genderrelaties, thuis en vaderland als gemedieerde praktijken, in Libanon, Turkije, Italië en Nederland. Daarnaast heeft ze eerder gewerkt aan de conceptualisering van digitale media en sociale verandering. Ze is daarom de ideale kandidaat om het ambitieuze doel te bereiken van het verkennen en theoretiseren van de impact en implicaties die mondiale processen van digitalisering en transformaties van werk hebben op culturen en samenlevingen wereldwijd.

Onderzoeker(s)

• Promotor: Costa Elisabetta

Onderzoeksgroep(en)

• Onderzoekscentrum Visuele en Digitale Culturen (ViDi)

Project type(s)

• Onderzoeksproject

Abstract

Werken op afstand is normaal geworden als een belangrijk aspect van het leven van mensen in verschillende beroepen, sociale klassen en geografische gebieden. In de kenniseconomie is werk nu minder gebonden aan specifieke fysieke locaties en wordt het op nieuwe, hybride manieren geherruimtelijkiseerd. Maar wat zijn de gevolgen van werk op afstand en permanente connectiviteit voor het dagelijks leven van mensen? Hoe beïnvloeden deze sociale instituties zoals thuis, familie, huishouden en vriendschap, en bredere processen van sociale verandering? ReWorkChange wil deze vragen beantwoorden door een vergelijkende etnografische studie van de maatschappelijke gevolgen van werk op afstand, gedefinieerd als werktaken die buiten de traditionele kantoorsetting worden uitgevoerd. Het meeste onderzoek naar werk op afstand is uitgevoerd op het gebied van management- en organisatiestudies en is beperkt tot casestudies in het mondiale noorden. De reikwijdte van ReWorkChange is daarentegen veel uitgebreider en breder. Het project bouwt voort op praktijktheorieën om een vergelijkende studie uit te voeren naar de gevolgen van werk op afstand voor het dagelijks leven van mensen in zes landen met een geavanceerde kenniseconomie: China, India, Italië, Mexico, Nederland en Turkije. Het zal rijk en overtuigend etnografisch bewijs leveren van alledaagse praktijken om theorieën over sociale instellingen en een bredere theorie over werk op afstand en sociale verandering te genereren. De hoofdonderzoeker heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar familieleven, verwantschap, liefde, romances, genderrelaties, thuis en vaderland als gemedieerde praktijken, in Libanon, Turkije, Italië en Nederland. Daarnaast heeft ze eerder gewerkt aan de conceptualisering van digitale media en sociale verandering. Ze is daarom de ideale kandidaat om het ambitieuze doel te bereiken van het verkennen en theoretiseren van de impact en implicaties die mondiale processen van digitalisering en transformaties van werk hebben op culturen en samenlevingen wereldwijd.

Onderzoeker(s)

• Promotor: Costa Elisabetta
• Mandaathouder: Costa Elisabetta

Onderzoeksgroep(en)

• Onderzoekscentrum Visuele en Digitale Culturen (ViDi)

Project website

Project type(s)

• Onderzoeksproject

Abstract

In grote Europese steden zijn jongeren met een migratieachtergrond nu in de meerderheid. Klassieke assimilatietheorieën voorspellen dat de betrokkenheid van de tweede generatie bij hun 'thuisland' zou afnemen in vergelijking met migranten van de eerste generatie. Huidig onderzoek wijst echter in een andere richting. Als 'digital natives' cultiveren jongeren met een migratieachtergrond sociaal-culturele banden met het land van 'herkomst' online en reizen ze regelmatig naar 'huis'. Over de generaties heen nemen deze reizen niet af en hebben ze een aanzienlijke invloed op hoe jongeren het in hun land van verblijf doen op het gebied van onderwijs en welzijn. Tot nu toe hebben wetenschappers de digitale banden met en de fysieke mobiliteit naar het 'thuisland' afzonderlijk bestudeerd. Dit verbergt hoe ze elkander beïnvloeden. Deze studie onderzoekt de fundamentele rol van digitale media in het veranderende karakter van de transnationale betrokkenheid en mobiliteit van jongeren door zich specifiek te richten op mobiele jongeren met een Ghanese achtergrond in Duitsland. Door etnografie op meerdere locaties te combineren met creatieve collaboratieve methoden, zal deze studie een innovatief kader bieden om te begrijpen 1) hoe digitale media de manier veranderen waarop jongeren met een migratieachtergrond verband houden met het 'thuisland' in vergelijking met andere generaties (zowel oudere als eerdere migranten); 2) hoe digitale verbindingen en fysieke mobiliteit tussen landen met elkaar verbonden zijn; en 3) hoe een duurzaam transnationaal leven jongeren in het land van verblijf ten goede komt.

Onderzoeker(s)

• Promotor: Belloni Milena
• Co-promotor: Costa Elisabetta
• Mandaathouder: Anschütz Sarah

Onderzoeksgroep(en)

• Centrum voor Onderzoek naar Ecologische en Sociale verandering (CRESC)

Project type(s)

• Onderzoeksproject

Abstract

Thuiswerk is de afgelopen jaren sterk toegenomen dankzij de ontwikkelingen in digitale technologieën die het mogelijk maken om kantoorwerk los te koppelen van fysieke locaties. Wat zijn de gevolgen van thuiswerk voor het dagelijks leven van vrouwen? Hoe beïnvloeden ze sociale instellingen zoals thuis, familie en vriendschap? Het project bestudeert thuiswerk onder vrouwelijke kenniswerkers en de gevolgen daarvan op hun dagelijks leven. Het onderzoek vindt plaats in Turkije, een land dat een belangrijke overgang doormaakt naar een kenniseconomie en gekenmerkt wordt door een groeiende populatie van jonge online freelancers (Dedeoğlu 2020). Deze verschuiving vindt plaats binnen een lange traditie van stukloon voor vrouwen in de kleding- en textielindustrie die de formele en informele economie van Turkije al enkele decennia kenmerkt. Het onderzoek zal bijdragen aan een beter begrip van de manier waarop mondiale digitaliseringsprocessen op het gebied van werk lokale processen, geschiedenissen en lokale sociale formaties doorkruisen en ermee verstrengeld zijn. Het zal ook bijdragen aan het de-westerniseren van de gesprekken over de toekomst van werk in digitale samenlevingen.

Onderzoeker(s)

• Promotor: Costa Elisabetta
• Mandaathouder: Küçüker Iraz

Onderzoeksgroep(en)

• Onderzoekscentrum Visuele en Digitale Culturen (ViDi)

Project type(s)

• Onderzoeksproject