Abstract
Early Warning Scores (EWS's) slagen er niet altijd in om subtiele klinische tekens op te vangen bij patiënten die achteruit gaan in het ziekenhuis. Klinische beoordelingen door verpleegkundigen, gebaseerd op waarneembare tekenen zoals bleekheid, verwardheid of zweten, worden vaker erkend als belangrijk voor het tijdig herkennen van achteruitgang. Dit doctoraatsproject bouwt voort op de Nurse Intuition Patient Deterioration Scale (NIPDS), een gevalideerd instrument dat verpleegkundige bezorgdheid kwantificeert aan de hand van klinische aanwijzingen. Hoewel veelbelovend, kent de NIPDS beperkingen op het vlak van generaliseerbaarheid naar diverse patiëntengroepen, implementatie in de praktijk en toepasbaarheid bij kinderen.
Het project heeft als doel de NIPDS te herzien en te valideren voor diverse volwassen populaties, de voorspellende waarde te evalueren, de invloed van opleiding en ervaring van verpleegkundigen te onderzoeken, en een pediatrische versie van de NIPDS te ontwikkelen en te valideren. Er wordt een mixed-method benadering gehanteerd, waaronder systematische reviews, consensusstudies, multicentrische cohortstudies en een implementatie-evaluatie studie. Het onderzoek zal plaatsvinden in Vlaamse ziekenhuizen en betrekt verpleegkundigen, kinderartsen en leidinggevenden.
Door verpleegkundige intuïtie te integreren in klinische werkprocessen, beoogt dit project de vroegtijdige detectie van patiëntenachteruitgang te verbeteren, ernstige incidenten te verminderen en rechtvaardige zorg te bevorderen.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Project type(s)