Abstract
De eerste cyclus van het UNFCCC Loss and Damage Fonds in 2026 zal naar verwachting een invloedrijk precedent scheppen en de daaropvolgende mainstream beleidsdiscussies en beleidspraktijk rondom klimaatschade, compensatie en klimaatrechtvaardigheid beïnvloeden. Dit versterkt een specifiek perspectief van klimaatschade en -verantwoordelijkheid; een perspectief dat contrasteert met de groeiende en evoluerende campagnes voor (klimaat)herstelbetalingen. Deze campagnes benadrukken de onverdeelbaarheid van de opgebouwde klimaat- en milieuschade en historische en aanhoudende structuren van kolonialisme en racisme, wat aanleiding geeft tot claims voor herstelbetalingen.
Dit onderzoeksproject richt zich op het verkennen van de verspreide, verworven en accumulerende aard van klimaatschade, en de implicaties daarvan voor verantwoordelijkheden en mogelijke vormen van compensatie. De ruimtelijke, temporele, relationele en structurele karakteristieken van klimaatschade, evenals de complexe causale verbanden, worden niet gemakkelijk (of helemaal niet) opgenomen in de huidige mainstream klimaatbeleid-instrumenten en concepten. Daarom zijn systematische en structurele benaderingen nodig om dergelijke schade beter in kaart te kunnen brengen – zowel om herstelcompensatie claims te onderbouwen als om misplaatste verantwoordelijkheidsverdeling en ontkenning te voorkomen.
Dit onderzoek maakt gebruik van mixed methods (zoals bijvoorbeeld 'follow-the-money' en netwerkanalyse) om de interacties tussen compensatiemechanismen en geaccumuleerde klimaatschade te identificeren. Daarnaast worden participatieve methodes toegepast om inzicht te krijgen in de gemeenschappelijke behoeften en voorkeuren voor herstel- en compensatiemechanismen – alternatieven die tegelijkertijd lokaal relevant zijn en geschikt om de bredere, translokale netwerken van accumulatie en klimaatschuld aan te pakken.
Onderzoeker(s)
Onderzoeksgroep(en)
Financiering
Project type(s)