Stijn Derammelaere

Stijn Derammelaere

Contact

Campus Groenenborger
Tel.
032651819
Groenenborgerlaan 171
2020 Antwerpen, BEL

Stijn Derammelaere werd in 1984 geboren in Kortrijk. In 2006 behaalde hij de Master in Automatisering aan de Hogeschool West-Vlaanderen. Hij promoveerde in 2013 aan de Universiteit Gent tot doctor waar hij onderzoek initieerde op het vlak van besturingstechniek, co-design van regeltechniek en mechatronische systemen en motion control van kleine elektrische machines. Sinds 2017 voert hij als docent mechatronica aan de Universiteit Antwerpen vooral onderzoek omtrent het ontwerp en de optimalisatie van mechatronische systemen. 

Professor Derammelaere inspireert zijn onderzoeksdoelen op intensieve samenwerkingsverbanden met de industrie. In de industrie opereren constructeurs van weefgetouwen, landbouwmachines, plaatverwerkende machines, 3D printers, productielijnen en logistieke bedrijven allemaal op een concurrerende internationale markt. Bovendien is er een wereldwijde trend naar meer autonome systemen. Om hun marktaandeel te behouden en te vergroten, moeten deze machinebouwers hun machines verbeteren met betrekking tot de productiviteit, het energieverbruik, de kwaliteit en de robuustheid van hun machines tegen minimale kosten. 

Het ontwerp en de engineering van deze machines berust steeds meer op optimalisatie. Dit maakt het mogelijk om de initiële kosten van de componenten en de elektrische energie die nodig is om deze machines aan te drijven tot een minimum te beperken, zonder dat dit ten koste gaat van de prestaties. Om het globale minimum die het volle optimalisatiepotentieel benut te vinden, moeten verschillende domeinen (zoals geometrie, embedded technologie, … ) simultaan worden geoptimaliseerd in een co-design-aanpak. Daarom is een expliciet model van de impact van de ontwerp parameters op het objectief, zoals de benodigde elektrische energie en kosten, vereist. Echter, het verzamelen van de gegevens die nodig zijn voor een dergelijk hoog dimensionaal model, resulteert in een explosie van het aantal benodigde simulaties. Daarom zet het team van professor Derammelaere sterk in op knowledge formalisation technieken met een minimaal aantal nodige simulaties zodat co-design in een hoog-dimensionale setting mogelijk wordt.