• ​Lieselotte Van Looveren
  
• Studeerde industriële wetenschappen: biochemie
• Afgestudeerd in 2022
• werkt als project manager en onderzoeksassistent bij het German Biomass Research Center (DBFZ) in Leipzig, Duitsland

Wat houdt je job in?

“Ik werk momenteel mee aan drie verschillende onderzoeksprojecten die gefinancierd worden door de Duitse overheid. Ik onderzoek onder andere of enzymen uit de darm van de bever kunnen worden ingezet om het biogasproces te verbeteren. Daarnaast onderzoek ik of een ultrasone behandeling op industrieel niveau economisch rendabel is voor toepassing in bestaande biogasinstallaties.”

Wat voor taken voer je zoal uit?

“Experimenten uitvoeren en plannen in het laboratorium, stalen nemen in het veld, regelmatig projectvergaderingen organiseren, verslagen opstellen voor het ministerie, resultaten presenteren op conferenties en wetenschappelijke artikels schrijven voor publicatie.”

Wat doet jouw bedrijf?

“Het DBFZ is een onderzoeksinstituut dat zich bezighoudt met hernieuwbare energie, in het bijzonder met het gebruik van biomassa als potentiële energiebron en de optimalisatie van biogasinstallaties. In het laboratorium zijn verschillende kleinschalige bioreactoren beschikbaar voor deze onderzoeksdoeleinden. Er is zelfs een pilotinstallatie, die dient als brug tussen laboratoriumonderzoek en toepassingen op industriële schaal. Bovendien werken we ook regelmatig met industriepartners samen om ook onderzoek op industrieel niveau te voeren.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag er voor je uit?

“Eerst check ik eventuele deadlines voor verslagen of papers en of er meetings gepland staan die dag. Dan neem ik de tijd om nieuwe data te analyseren en in grafieken uit te werken, voor ik controleer of alle experimenten in het laboratorium vlot lopen.”

Wat vind je het leukste aan je job?

“Het is hier zeer afwisselend en boeiend werken. Je werkt samen met wetenschappers en experten die over een uitgebreide kennis beschikken en altijd bereid zijn om je verder te helpen. De projecten zijn zeer interessant en innovatief. Men bevindt zich hier in de voorhoede van nieuw wetenschappelijk onderzoek op het gebied van hernieuwbare energie, wat in deze tijden een belangrijk thema is. De projecten worden gefinancierd door de Duitse overheid en kunnen daardoor ook daadwerkelijk impact hebben op het politieke niveau en zo echte verandering teweegbrengen.”

Waarom wilde je industrieel ingenieur worden?

“Ik heb tien jaar als laborante gewerkt in een milieulabo, en ik had nood aan een nieuwe uitdaging in het leven. Graag wilde ik m’n hoofd meer gebruiken en complexe thema’s aangaan.”

Welke richting deed je in het middelbaar en hoe was de overgang naar de universiteit?

“In het middelbaar onderwijs volgde ik de richting wetenschappen-wiskunde met acht uur wiskunde per week. Wiskunde was altijd al mijn lievelingsvak, het logisch denken en inzicht vond ik leuk en lag me ook wel, later bleken dit ook belangrijke vaardigheden te zijn voor de universiteit. Droge theorie en vanbuiten leren lagen me minder, maar voor deze studierichting was dat ook minder van belang.”

Welke vakken vond je erg moeilijk en welke vond je het leukste?

“De vakken die ik het leukst vond, waren wiskunde, thermodynamica en Python. Ik nam dan ook steeds deel aan de vrijwillige wiskunde-oefensessies, waarbij je samen met medestudenten oefeningen aan het bord kon oplossen. Met programmeren kon ik me ook urenlang bezighouden. Management en bedrijfsbeheer lagen mij dan wat minder, ik hield me liever bezig met de technische kant van de studierichting.”

Waarom koos je voor de opleiding industriële wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen?

“Deze opleiding sloot perfect aan bij mijn bachelor Biochemie en Milieuzorg. Na tien jaar als laborante te hebben gewerkt, kon ik mij aan de hand van een schakeljaar inschrijven voor het masterjaar, zodat ik dan ook twee jaar later mijn master op zak had. Ik wou ook graag eens naar het buitenland. Via een Erasmusuitwisseling kon ik dan zes maanden stage lopen op het milieu-onderzoeksinstituut UFZ in Leipzig, waar ik ook mijn masterthesis schreef. De stage was volledig in het Engels, ondertussen leerde ik Duits en ben ik zelfs in Leipzig blijven wonen. Het Erasmusprogramma opende vele deuren en gaf mij de kans om het buitenland te verkennen.”

Wat was je favoriete plek op Campus Groenenborger?

“De nieuwe bibliotheek op de campus, hier kon je ook altijd rustig studeren.”

Wat was je favoriete herinnering uit je opleiding industriële wetenschappen?

“De bedrijfsbezoeken vond ik het leukst, dan kon je eens achter de schermen kijken hoe het in verschillende bedrijven er in het echt aan toe gaat.”