Uit het juryverslag

Duurzaamheid omvat drie pijlers die elkaar wederzijds beïnvloeden: ecologie; mens en samenleving; en economie. Steeds meer auteurs plaatsen daar een vierde pijler bij nl. cultuur. Culturele duurzaamheid gaat enerzijds over het duurzaam omgaan met cultuur in al haar vormen (materieel en immaterieel) en anderzijds levert ze een bijdrage aan een duurzame samenleving. De studie focust in het empirisch gedeelte op ecologie en onderzocht de praktijk van de professionele kunsten in Antwerpen. Via een kwantitatieve analyse van het professionele kunstenveld in Antwerpen, aangevuld met een kwalitatieve evaluatie van het Mechelse kunstenveld, werden een aantal elementen blootgelegd over hoe invulling kan gegeven worden aan deze ecologische dimensie: Zo kan het veld zelf bijdragen tot het vergroenen van de kunstpraktijk en zij kunnen ook een rol spelen in het sensibiliseren van het publiek. Dit geldt zowel voor de kunstorganisatie als voor de kunstenaar. Goede intenties worden echter niet altijd omgezet in gedrag. Daarnaast blijkt dat de kennis over goede praktijken binnen het Vlaamse en wereldwijde kunstenveld beperkt is. Ook de rol van de overheid werd besproken. Daarbij werd erop gewezen dat de overheid zowel een bewustmakings-, voorbeeld-, als informatiefunctie dient te hebben. In de ontwikkelingsfase moet zij inspireren, kansen geven, participeren, mogelijkheden scheppen, experimenten ondersteunen, leerprocessen stimuleren en netwerken opzetten.