"Onderzoek maakte me niet gelukkig, lesgeven wel"

Enya is van opleiding fysicus. Na het behalen van haar doctoraat in de fysica, besloot ze de educatieve master te volgen. 

"Tot mijn grote verrassing werd ik niet gelukkig van mijn werk als onderzoeker. Ik deed het niet graag. Maar ik gaf wel graag les. Daarom heb ik de overstap gemaakt naar het secundair onderwijs. Dat is me zo goed bevallen, dat ik aan de educatieve master ben begonnen. Ik koos voor vakdidactiek wiskunde, omdat wiskunde de taal is van de fysica en ik het liefst die taal aanleer aan de leerlingen."

Studeren, werk en gezin combineren

"De opleiding is zwaar, zeker in combinatie met mijn werk als leerkracht en een gezin met twee jonge kinderen (2 en 5 jaar oud). Maar ik merk dat ik veel bijleer en dat ik er een betere leerkracht van word. Vooral de coaching en feedback van het vakdidactisch team van wiskunde vind ik een grote meerwaarde. Oorspronkelijk was ik de opleiding vooral voor financiële motieven begonnen. Zonder pedagogisch diploma word ik immers als bachelor betaald, hoewel ik op masterniveau lesgeef. Maar nu ben ik blij met de extra ondersteuning als LIO (Leraar in Opleiding). Als beginner maak je nu eenmaal veel fouten en het is niet eenvoudig om daar zelf de juiste oplossing voor te vinden, zelfs met goede coaching binnen de school. Soms heb ik getwijfeld om te stoppen op momenten waarop de combinatie bijzonder zwaar was. Maar de energie die ik krijg van lesgeven heeft me altijd aangespoord om te blijven zoeken naar een oplossing om de werklast houdbaar te houden. Daardoor zal ik de opleiding waarschijnlijk over een langere periode moeten spreiden dan oorspronkelijk voorzien, maar ik doe het liever zo dan mijzelf te overbelasten en het dan op te moeten geven."